Ervaar levende historie!

Review film 'Victoria and Abdul" herfst 2017 in de bioscoop!

Deze film is best controverseel omdat de Koninlijke familie allerminst gelukkig was met de verbintenis tussen de Indiase bediende en de koningin op latere leeftijd.

De film begint in de gevangenis van Agra waar Abdul werkzaam was als een eenvoudige administrateur. De drukke straten en de prachtige haven van Bombay worden bij vertrek naar Engeland mooi in beeld gebracht. Door een vreemde selectieprocedure (ze zochten vooral een lange man die een zg. Mohar munt aan kon bieden aan de koningin) komt hij dan met een andere Moslim op de boot naar Engeland te zitten en vervolgens in het paleis terecht. Hier wordt tijdens de Golden Jubilee van 1887 de munt tijdens één van de vele staatsdiners aangeboden aan de inmiddels 68-jarige broze koningin en keizerin van India. De bediendes hadden op de eerste boot weer naar India moeten zitten ware het niet dat er een opmerkelijke vriendschap ontstaat tussen Abdul en de koningin die haar wegwijs maakt met alle Indiase gebruiken en verteld over het land waar zij nooit heen zou kunnen gaan i.v.m. haar eigen veiligheid. Zo leert hij haar het Urdu, de oude moslimtaal dat door een groot gedeelte van de bevolking wordt gesproken. Het misverstand dat de bediendes helemaal geen Hindoe zijn is ook opmerkelijk, dit was helemaal niet gevraagd tijdens de selectieprocedure. Als ze er later achter komt dat hij gewoon getrouwd is mag hij naar huis om zijn vrouw en zijn schoonmoeder op te halen die dan tijdelijk in een cottage worden ondergebracht. De film is soms erg komisch als de koningin vasthoudt aan haar opmerkelijke gebruiken zoals thee drinken op de Schotse hooglanden (in de gietende regen) en dat alle borden worden weggehaald als ze het eten op heeft, wat veel te snel gebeurd. Ook wordt later in de film ingegaan op de conflicten die ontstaan als de hofhouding, haar dokter en privé secretaris de steeds intiemere verhouding afkeuren en de kroonprins Bertie, de latere Koning Edward de 7e, gelijk na haar overlijden opdracht geeft alle brieven en herinneringen aan zijn moeder te verbranden. Ze worden prompt op de boot terug naar India gezet. Doordat de vergeten dagboeken in 2010 zijn overhandigd door zijn familie aan de schrijfster van deze film is er veel aan het licht gekomen hoe zijn relatie is geweest aangezien de Koninlijke familie dit in de doofpot heeft gestopt. Zo heeft hij haar bij vele kwesties geholpen met conflicten tussen de moslims en de hindoes in India, vaak in het voordeel van de moslims. Lees hier verder in het Engels over zijn dagboeken en relatie tot de koningin.